Daqueda
Sgàsla al teimp se smorsa la vèta
Daqueda, slargheda in t’ona pàsa
Cha pòsa, ransa, va da mēl da sèta
fil dla puleinta, dveinta māsa
‘Na bagianēda parèsa la meta
‘Na bala ghegna, dal rèder se strôsa
Trounfia arbelta sès, disonesta
Scapa al teimp, la’s cieva la vèta…

Annacquata
Sgocciola il tempo si spegne la vita
Annacquata, dilatata in una pozza
Che puzza, rancida, marcisce da sotto
Inezia, diventa letamaio
Una stupidaggine spiana la meta
Una menzogna ghigna, si strozza dal ridere
Tronfia ribalta letame, disonesta
Scappa il tempo, lei si fotte la vita…

Lascia un commento