Faenza
Pòns in t’al nēs e an va mia via st’udor
S’è Infruciē sò fra ‘na sbadileda
E n’ucieda pr’arcurdēr tot al dulor
Che Scianchē che e là da ‘na riseda
L’era fès in ti o.c ed tôt i culor
Ed etē, ch’an basta na scariuleda
Sicur a cà mia peins a chi puvràt
La smelta pina d’arcord e veder ràt

Faenza
Punge nel naso e non va via quest’odore
S’è infilato su fra una sbadilata
E un’occhiata per ricordare tutto il dolore
Che squarciato qui e là da una risata
Era fisso negli occhi di tutti i colori
Ed età, che non basta una scarriolata
Sicuro a casa mia penso a quei poveretti
La fanghiglia piena di ricordi e vetri rotti

Lascia un commento