Truneda
I prem ciuchtein e pò ‘na truneda
L’aria frasca che vin deinter dai büs
Am tir sò e Mol la furnesa sleda
Fagh pian, fantasma, an gh’é bseign dla lüs
La riva dal sēl tôta arvuieda
L’am pecia cativa insema al müs
L’è Sinc ōr dn’etra giurneda ed dulor
Almeno con st’aqua la tera l’an mor

Tuono
I primi picchiettii poi un tuono
L’aria fresca che entra dai buchi
Mi alzo e lascio la fornace gelata
Faccio piano, fantasma, non c’è bisogno della luce
Arriva dal cielo tutta contorta
Mi sbatte cattiva sul muso
Sono le cinque di un’altra giornata di dolore
Almeno con quest’acqua la terra non muore

Lascia un commento