Lagoni
Magna sangiòt salē seinsa suspir
Al dedsavèd camina tegh in sta not
L’amer dl’impoteinsa s’arvisa murir
Savōr dn’amor padī chal g’ha da ster mot
Biasa Scudregna realtē pò avrir
La fnestra sul balcoun dal pasē sot
Piov come dio la manda da un sēl pin
De dmenghi sereni, piò cola dla fīn

Lagoni
Mangia singhiozzi salati senza sospiri
L’insipido cammina con te in questa notte
L’amara impotenza assomiglia a morire
Sapore di un amore smunto che deve stare muto
Biascica arcigna realtà poi aprire
La finestra sul balcone del passato asciutto
Piove come dio la manda da un cielo pieno
Di domeniche serene, più quella della fine

Lascia un commento