Seinsa pōra
E pó basta guarderegh bein, veder
Chi en stē ān ed sioca ilusioun
L’é bastē scorer memori e seder
Seinsa pōra ed fugher in lusgoun
sra sucēs soquanti volti ed reder
Ma normalitē l’era al lansoun
Na pianta seins’acqua e sōl la mōr
Un Brôt lavor quand i te smorsen al cōr

Senza paura
E poi basta guardarci bene, vedere
Che sono stati anni di sciocca illusione
É bastato scorrere memorie e sedere
Senza paura di affogare nei lacrimoni
Sarà successo qualche volta di ridere
Ma normalità era l’affanno
Una pianta senz’acqua e sole muore
Una brutta cosa quando ti spengono il cuore

Lascia un commento