Budē
A vrèv eser alsēr damand la novla
Cl’as pogia là, insema al Cusna, pian
fil bianch, sutil che morbid as rosla
In tla pēs, cl’am cumpagna sèta par man
L’am mèt a sbarachēr al cheld dla tèvla
Dla serenitē, insàm a pinser san…
Invece seint come scancra guera
Che schesa, sparpaja budē a tera

Budella
Vorrei essere leggero come la nuvola
Che s’appoggia là, in cima al Cusna, piano
Filo bianco, sottile che morbido si rigira
Nella pace, che m’accompagna zitta per mano
Mi mette a banchettare al caldo della tavola
Della serenità, assieme a pensieri sani…
Invece senti come armeggia guerra
Che schiaccia, sparpaglia budella a terra

Lascia un commento