Gàsa à gàsa
L’as desfa pian, blesga gàsa à gàsa
L’è sol ed fiòm; masnēda fina, sabia
Tāca sàt soli d’al teimp cha pāsa
Ch’al camina stôf fra smelta e rābia
E dai e dai sgangrēda in tla māsa
La padés damand ‘na bestia in gabia
Scapa via sutila seinsa armōr
Al le voda finché l’an ferma al cōr

Goccia a goccia
Si disfa piano, scivola goccia a goccia
É sole di fiume; macinata finemente, sabbia
S’attacca sotto le suole del tempo che passa
Che scorre stanco fra mota e rabbia
E dai e dai sgangherata nel letamaio
Soffre come un’animale in gabbia
Fugge via sottile senza rumore
Lo vuota finché non ferma il cuore

Lascia un commento