Lunedè mateina
Al Sèciá as foga in grisa snebia
E da luntan riven môt sol di spēter
Un vecio fóma seinsa piò rabia
Camioun sul punt dla Vesa tri meter
Sovra la giera che dman sarà sabia
can am baia damand fosa un leder
E mé sa fag? Guerd deintr’al grīs luntan
Pr’an vedr’al nés che m’arcat in t’al mé man

Lunedì mattina
Il Secchia si affoga in grigia foschia
E da lontano arrivano muti solo spettri
Camion sul ponte della Veggia tre metri
Sopra la ghiaia che domani sarà sabbia
Cane mi abbaia come fossi un ladro
Ed io cosa faccio? Guardo nel grigio lontano
Per non vedere il livido che mi trovo fra le mani

Lascia un commento