Žavori
Al paroli d’un teimp ormai andē
Disegnen d’un cefo caricadura
Ch’al piasiva tant, mo i l’han mandē
In eseli; stupidite ch’la mura
Deinter un cōr ch’an s’é mai mundē
Da žavori ch’impedesen l’altura
E Perder tôt l’é n’atim par l’inotil
Ch’an ‘na mai savu eter ch’eser sutil

Zavorre
Le parole d’un tempo ormai andato
Disegnano di un ceffo caricatura
Che piaceva tanto, ma l’hanno mandato
In esilio; stupidità che mura
Dentro un cuore che non s’é mai mondato
Da zavorre che impediscono l’altura
E perdere tutto é un attimo per l’inutile
Che non ha mai saputo altro ch’essere sottile

Lascia un commento