Lumein
L’istē da toren sigheva la so fin
Piuviva nigher: come dio la manda.
I lumein ràs, bianch, tarmeven cin
Al simitèri ferem là in fànda
“Nàni tourna a let che di dé n’in vin
La vèta l’é longa, strecha la tànda”.
…M’ann’è mia steda acsè, rest ciavē
Perché ch’al dè n’è pò mai piò arivē

Lumini
L’estate che ci avvolgeva, piangeva la sua fine
Pioveva nero: come dio la manda.
I lumini rossi, bianchi, tremavano piccoli
Il cimitero fermo là in fondo
“Piccolo torna a letto che dei giorni ne vengono
La vita è lunga, chiudi la tenda”
…ma non è andata così, rimango fregato
Perché quel giorno non è poi mai più arrivato

Lascia un commento