Agàst
Al s’arvisa da mat ad Agàst ‘ste Lòj
Col di Perturbazione: al piò fràd mēs
dl’an; un dè sé, un dè no a gh’è mòj
sibiola stergia la lòna da sēl pēs
ma giasēda la guerda da deintr’un sòj,
imbalsameda; al caghèt cràs, an tēs.
Bela da murir, à la vrev tor par man
ma Agàst al pēr cunvint d’eser tôt l’an

Agosto
Assomiglia da matti ad agosto questo luglio
Quello dei Perturbazione: il più freddo mese
Dell’anno; un giorno sì, un giorno no c’è bagnato
Aria gelida strofina la luna da cieli pesanti
Ma ghiacciata guarda da dentro una bacinella,
imbalsamata; il terrore cresce, non tace.
Bella da morire, la vorrei prendere per mano
Ma agosto s’è convinto d’essere tutto l’anno

Lascia un commento