Neva ‘d mās
E tēs l’arugansa d’la premavera
Scruseda da sibiôla ch’la pòns
L’at fa schisēr ôc pést in tēra
Sighen dai cantoun roba cl’ôns
la ghegna imbiancheda in do’ ghēra
Lüs, vèta: adesa stufaja môns.
Tournerà vera la premavera?
Neva ‘d mās: t’an vàd? Va tôt a fôns!

Nevica a maggio
Tace l’arroganza della primavera
Bistrattata da gelido vento che punge
Ti fa schiacciare gli occhi pesti a terra
Piangono dai lati roba che unge
La faccia imbiancata dove c’era
Luce, vita: ora stanchezza munge.
Tornerà vera la primavera?
Nevica a maggio: non vedi? Va tutto in malora!

Lascia un commento