Spcèt
‘Na ragastēla camina, pêr māta
Guerda fantasii e squasa la testa
Incapuceda strecha in ti só ínsani;
So Medra, schina pesa, pigheda
Drē ‘d vint pas, avanti ‘d trent’ān
Schiseda e intabareda in ti guai
Ch’impesen la sô dura véta nèsa.
Scapa un tander suris pr’la fiola,
Amera cumpasioun per la sgnôra
Ch’a vad là in fonda, in tal spcèt
In do cāt a surpresa anch’i mé ôc
E invēdī la cèna, m’arcāt in so mà.

Specchieto
Una ragazzetta cammina, sembra matta
Guarda fantasie e scuote la testa
Incappucciata stretta nei suoi sogni;
Sua madre, schiena pesante, piegata
Dietro di venti passi, avanti di trent’anni
Schiacciata e intabarrata nei guai
Che riempiono la sua dura vita livida.
Sfugge un tenero sorriso per la figlia,
Amara compassione per la signora
Che vedo là in fondo, nello specchietto
Dove trovo a sorpresa anche i miei occhi
E invidio la ragazzina, mi rivedo in sua madre

Lascia un commento